دلم تنگ شده برای نفسی عمیق در صحن و رواق حرم دلم لک زده برای دعای کمیل صحن رضوی
و دعای توسل صحن جمهوری
که در میان شلوغی یک گوشه دنج از مسجد گوهرشاد بشینم و زانو بغل کنم و فقط خیره بشوم به گنبد
حس عجیبی است، حرفی رد و بدل نمیشود
اما اولین قطره اشک نشان از خبری میدهد؛ انگار یک دنیا درد از دلت خارج میکند و آنقدر سبک میشوی که غیر شکر بر زبانت جاری نمیشود.
آقای من به دین و مذهبمان به شما و امام زمانمان و حاجت هایی که از دستتان گرفتیم
به چشمان خیسمان وقتی دلتنگتان می شویم و... افتخار میکنیم و امیدواریم برای رسیدن به مراد دل و خواسته ی قلبی مان همان آرزوی مشترک یعنی «فرج» حاجت روایمان کنید.
در بعضى از کتابهاى معتبر از محمّد بن بابویه نقل کرده اند که این دعا را از امامان علیهم السّلام روایت کرده و گفته است: در هیچ امرى آن را نخواندم مگر آنکه به زودى اثر اجابت آنرا یافتم. و دعا این است: