سخت است براي من اينكه ببينم مردم را و نبينم تو را و نشنوم صدايت زا


ساعات عمر من همگی غرق غم گذشت
دست مرا بگیر که آب از سرم گذشت
مانند مرده ای متحرک شدم بیا
بی تو تمام زندگی ام در عدم گذشت
می خواستم که وقف تو باشم تمام عمر
دنیاخلاف آنچه که میخواستم گذشت
دنیا که هیچ,جرعه ی آبی که خورده ام
از راه حلق تشنه ی من مثل سم گذشت
بعد از تو هیچ رنگ تغزل ندیده ایم
از خیر شعر گفتن , حتی قلم گذشت
تا کی غروب جمعه ببینم که مادرم
یک گوشه بغض کرده , که این جمعه هم گذشت...
مولا شمار درد دلم بی نهایت است
تعداد درد من به خدا از رقم گذشت
حالا برای لحظه ای آرام می شوم
ساعات خوب زندگی ام در حرم گذشت
حضرت امام جعفر صادق عليه السلام فرمودند:
صفات مؤمن عبارت است از
نيرومندي در دين ، و احتياط در نرمش و ايمان در باور و حرص و ميل شديد به فهميدن و نشاط در هدايت و نيكي در پايداري و چشم پوشي در شهوت و دانش در بردباري و شكر در مدارا و سخاوت در حق و ميانه روي در بي نيازي و آراستگي در تهي دستي و عفو در حال قدرت و اطاعت در خير خواهي و پرهيزگاري در تمايلات و حرص در جهاد و نماز در گرفتاري و صبر در سختي و وقار در تنگناها و شكيبايي در ناملايمان و شكرگزاري در رفاه است.
و غيت نمي كند و خودپسند نيست و تجاوز نمي كند و اگر به حق او تجاوز شود، صبر ميكند و از خويشاوندان قطع رابطه نمي كند و سست ، سخت دل و خشن نيست و نگاه او از كنترل خارج نمي شود و شكم، او را رسوا نمي كند و شهوت بر او غلبه نمي كند
و به مردم حسادت نمي ورزد و زياده روي و اسراف نمي كند، بلكه ميانه روي ميكند و به مظلوم ياي مي رساند و با فقيران مهربان است و جانش از او در زحمت، و مردم از او در آسايش اند. به عزت دنيا تمايل ندارد و از درد دنيا نمي نالد .
مردم به غم هاي (دنيايي) خود مشغولند ، ولي (به آخرت و دين) او را به خود مشغول كرده است. در بردباري خود كوتاهي نمي بيند و در نظر خود سستي ندارد و دين خود را ضايع نمي كند هر كس را كه با او مشورت كند و هر كس از او كمك بخواهد، كمك ميكند از باطل و فحش و ناداني ميگريزد. اين ها صفات مؤمن است.
الخصال ، ص 571، ح 2 / گزيده المواعظ العدديه (آيه الله مشكيني ره) ص511
امام مهدى (علیهالسلام) فرمودند:
إنَّ اللّهَ مَعَنا ، فَلا فاقَهَ بِنا إلى غَیرِهِ و الحَقُّ مَعَنا فَلَن یُوحِشَنا مَن قَعَدَ عَنّا ؛
خدا با ما است و نیازمند دیگرى نیستیم . حق با ما است و باکى نیست که کسى از ما روى بگرداند.
[ الغیبه ، طوسى ، ص ۲۸۵ ]